Thursday, June 24, 2010

အိမ္

ခင္ေဆြဦးရဲ႕ အိမ္ဆုိတဲ႕ ဝတၳဳတို ကေလးကို ဖတ္ဘူးသူ ရွိေပမဲ႕ရွားမယ္ထင္တယ္။ မဂၢဇင္းထဲမွာ.. သူ႕ဘဝမွာ ေနခဲ႕တဲ႕ အိမ္ေလးေတြ အေႀကာငး္စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေရးထားတာ. ဖတ္လုိ႕အေတာ္ေကာငး္တယ္။ စာကုိ ရွပ္ဖတ္တတ္တဲ႕ကုိယ္လုိလူေတာင္ မွတ္မိေနတယ္။ ဘဝနဲ႕ယဳွဥ္ေရးထားလုိ႕ၿဖစ္မယ္။ ရုိးသားၿခငး္ဟာ စာေတြ ကုိ ရုပ္လံုးႀကြေစတယ။္ ေနာက္ဆံုးမွတ္မိသေလာက္ သူေရာငး္လုိက္တဲ႕ တုိက္ၿပီးတဲ႕ေနာက္မွာ..သမက္က စကာပူလာၿပီး ေၿခာက္လေလာက္ လုပ္သြားတဲ႕အထဲကေနစုၿပီး အိမ္ဝုိငး္ကေလးတစ္ခု ဝယ္ၿဖစ္လုိက္တယ္ဆုိတာ မွတ္မိတယ္။ သူေရာငး္လုိက္တဲ႕ တုိက္နဲ႕ၿခံကုိ မၿမင္ဘူးဘဲနဲ႕ကုိ နွေမ်ာလုိ႕မဆံုးၿဖစ္မိတယ္။

ကုိယ္႕ဘဝကုိ ကုိယ္ၿပန္စဥ္းစားႀကည္႕တယ္။ လူမွန္းသိစအရြယ္က သထံု. ကစတယ္။ အေဖက အစုိးရဝန္ထမး္ဆုိေတာ႕နယ္စံုေၿပာငး္ရတယ္။ ကုိယ္မေမြးခင္ကတည္းက ေၿပာငး္ေနတာ. ကုိယ္အေမက အဲဒါကို လုိက္ေနရင္းနဲ႕ ကုိယ္ဝန္ရွိတုိငး္. ကေလးေမြးခါနီးတုိင္းရန္ကုန္ၿပန္ေမြးတယ္။ သဴ႕သားသမီးေတြကို ရန္ကုန္သူၿဖစ္ေစခ်င္လုိ႕။

သထံုကိုေတာ႕ကုိယ္မမွတ္မိေတာ႕ဘူး. အိမ္ကေနလွမ္းႀကည္႕ရင္ေတာင္ၿမင္ရတယ္ဆုိတာေလာက္ဘဲ။ တစ္ခ်ဳိ႕ေသာသူေတြ က မွတ္ညာဏ္ေကာငး္ႀကတယ္။ သားငယ္ငယ္ကဆုိၿပီးအစခ်ီေၿပာရင္ ပိစိကတည္းက စေၿပာနုိင္တယ္။ ကုိယ္ကေတာ႕မေၿပာနုိင္ဘူး. ။ ေမ႕ပလုိက္တာရယ္.ေမ႕တတ္တာရယ္ေပါငး္ရင္ အေတာ္ မွတ္ညာဏ္နည္းတယ္။

ပူတာအို.
ဒါလည္းေရးေတးေတးဘဲ လွမ္းေမ်ွာ္ႀကည္႕ရင္ေရခဲေတာင္ေတြ ၿမင္ရတယ္ဆုိတာေလာက္ဘဲ။ သိတ္ေအးရင္ မနက္ပိုငး္လက္ကကေလးေတြ ကို ဖေယာငး္တုိင္ကင္ရတယ္ဆုိတာမ်ိဳး. အိမ္ေနာက္မွာ ေခ်ာက္ႀကီးရွိၿပီးအဲဒီထဲမွာ စမ္းေခ်ာင္းကေလးရွိတယ္ဆုိတာမ်ိဳးေလာက္ဘဲ မွတ္မိတယ္။

မုိးညွင္း
အစုိးရေပးတဲ႕အိမ္ဘဲလားငွားေနတဲ႕အိမ္ဘဲလား မမွတ္မိေတာ႕ၿဖစ္နုိင္တာငွားေနတဲ႕အိမ္ၿဖစ္ဘုိ႕မ်ားတယ္ နားခါေၿမာက္ပိုင္းတို႕ ေက်ာင္းတက္ရင္ တံတားတစ္ခုၿဖတ္ကူးရတယ္တုိ႕. အိမ္နားက ရထားလမ္းမွာရပ္ထားတဲ႕ မိးရထားကုန္တဲြေတြကေန ႀကံေခ်ာင္းေတြ သြားဆဲြတတ္တာတုိ႕မွတ္မိတယ္။

ရန္ကုန.္
ေရေက်ာ္.
ငါးနစ္ေက်ာ္ႀကာတယ္။ ငါးတန္းကေန ဆယ္တန္းအထိ.. အိမ္ငွားေနႀကတယ္။ သစ္သားနဲ႕ အုတ္ေရာထားတဲ႕အိမ္. ေဘးခန္း အေပၚခန္းကိုသစ္သားနဲ႕ၿခားထားတဲ႕အိမ္. အေပၚက noise က ေအာက္ကုိလာသလုိ. ေဘးခန္းက noise ကလဲ လာတယ္။ ေပ်ာ္တယ္ မေပ်ာ္တယ္ သိတ္မမွတ္မိေပမဲ႕. အိမ္ေရွ႕မွာ မန္းက်ည္းပင္ႀကီးရွိတယ္။ အဲဒီေအာက္မွာသြားသြားၿပီးစာက်က္တတ္တယ္။ မီးရထားလမ္းနဲ႕လဲနီးတယ္။ လွမ္းေမ်ွာ္ႀကည္႕တတ္တယ္။

ၿမိဳ႕ထဲက လမ္းတစ္လမ္း.
ဆယ္တန္းကေန ေက်ာင္းၿပီးတဲ႕အထိ.. ေက်ာငး္ၿပီးရာကေန အိမ္ေထာင္က်တဲ႕အထိ..အိမ္ေထာင္က်ၿပီးလဲ အိမ္ေထာင္ဖက္က အေဝးေရာက္ေနေတာ႕မိဘနဲ႕ဘဲေနၿဖစ္တဲ႕ အိမ္. အေတာ္ေလးသံေယာဇဥ္ၿဖစ္ခဲ႕ရတဲ႕အိမ္။ စီးပြားၿဖစ္တယ္လုိ႕ဆုိတဲ႕အိမ္။ ဆယ္တန္းေအာင္စာရင္းထြက္တဲ႕ေန႕မွာေၿပာငး္ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕အိမ္။ အမ်ိဴးနာမည္ႀကီးခဲ႕တဲ႕အိမ္။

အေဖ႕ကုတင္ေဘးမွာ ဖ်ာေလးခင္းၿီပီး ေစာင္႕အိ္ပ္ဲခဲ႕တဲ႕္။ အေမ႕ ကုိ မေမ႕နုိင္ခဲ႕တဲ႕အိမ္. အမွတ္တရ ေပါင္းမ်ားစြာကုိ သယ္ေဆာင္သိမ္းဆည္းခဲ႕ရတဲ႕ ။။။။ စလံုးလာေတာ႕မွ မေနၿဖစ္ခဲ႕ေတာ႕တဲ႕.............ေနာက္ပိုင္းဖ်က္လုိက္တဲ႕...အိမ္။ ရန္ကုန္သြားတုိင္း သြားႀကည္႕ၿဖစ္ခဲ႕တဲ႕လမ္းတလမ္းထဲက အိမ္…………

စလံုးအိမ္ (၁)
စလံုးေရာက္ေတာ႕ ေလဆိပ္က ေန နံပါတ္ တစ္ဆယ္ဘတ္စကကားနဲ႕ kmsl လာႀကိဳတဲ႕ အိမ္. ေဟာငး္ေပမဲ႕ေလဲေကာငး္ေနဆဲအိမ္. နစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ္ေနခဲ႕တဲ႕အိမ္။ အိမ္ ေစ်းေတြ ေထာင္ေက်ာ္ၿဖစ္လာလို႕ အိမ္ေၿပာငး္မယ္ဆုိေတာ႕ စိတ္မေကာငး္ၿဖစ္ခဲ႕ရတဲ႕အိမ္.

စလံုးအိမ္ (၂)
ေစ်းသက္သာလုိ႕ေရြ႕ခဲ႕တဲကအိမ္။ သက္သာေပမဲ႕လဲေပ်ာ္ရြင္မွဳ.ေနြးေထြးမွဳေတြ ေပးခဲ႕တဲ႕အိမ္.........


အိမ္………
ေနာက္တစ္ခ်ိန္ဘယ္ကိုသြားၿဖစ္္မယ္ မသိေသးတဲ႕အေၿခအေန........................နဲ႕အိမ္...........

46 comments:

ကုိေအာင္(ပ်ဴႏုိင္ငံ) said...

ဖတ္လုိ႕ေကာင္းတယ္ အမၾကီး၊ အိမ္နဲ႕ပီသတဲ့ အိမ္
ေပါင္းမ်ားစြာ ပုိင္ဆုိင္ပါေစ။

kaungkinpyar said...

ႏွလံုးသားေတြ ေႏြးေထြးရင္ ဒါဟာလဲ အိမ္....

မမ ေပ်ာ္ရႊင္ ေႏြးေထြးပါေစ..

သိဂၤါေက်ာ္ said...

ေလာေလာဆယ္ အိမ္အသစ္ လိုခ်င္ေနတယ္..
home ကို ေျပာတာမဟုတ္ဘူး.. house ကိုေျပာတာ.

ကိုေဇာ္ said...

ဘဝဆိုတာလည္း အိမ္တစ္လံုးပါပဲ အမရယ္။
အေျခအေန အရ ပံုသ႑ာန္ေတြ ကြဲျပားသြားရတာ မဟုတ္လား။ ေနေပ်ာ္ပါေစ။

ၾကည္ said...

မမရဲ႔ အိမ္ကိုဖတ္ျပီး ေနခဲ့တဲ့ ေပ်ာ္ခဲ့တဲ့ အိမ္ေလးကို လြမ္းသြားတယ္...မမေပ်ာ္ပါေစ..ဖတ္မိတဲ့သူတိုင္း ကိုယ္ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ေလးဆီကို အေတြးေရာက္သြားေစတဲ့ပိုစ့္ေလးပါပဲ.

Heartmuseum said...

အမေရ....
ဘဝကို တစိတ္တပိုင္း လွစ္ဟလို႔
ခံစားခ်က္ တေစ့တေစာင္းကို ဖြင့္ဟလို႔
အေတြ႕အႀကံဳနဲ႔ အေတြးတခ်ိဳ႕ မွ်ေဝလို႔
ေရးထားတာကို ကိုယ္ၿဖတ္သန္းခဲ့ ႀကံဳခဲ့တာေတြနဲ႔ ႏိႈင္းယွဥ္ စဥ္းစားမိတယ္ဗ်ာ...... ဒီအေတြးအေရးေလး ႀကိဳက္တယ္။

kokomaung.uk said...

အိမ္... အိမ္... အိမ္....
ေနာက္ဆုံးေတာ့လဲ... အၿမဲေနအိမ္ကုိ ျပန္ၾကရမွာပါဘဲေလ။ တရားရတတ္ရင္ ရစရာႀကီး။။

ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ မမကြန္။

ကုိသွ်န္ said...

ေသခ်ာတာက က်ေနာ္တို႔အားလံုး“ျပန္စရာအိမ္”ရွိတယ္လဗ်ာ....

mae said...

အိမ္ဆုိတဲ့ သီခ်င္းကုိ နားေထာင္မိေနတာ.. ခုတေလာ အိမ္ေတြ အေၾကာင္း စဥ္းစားမိေနတယ္၊ မမ ေရးတာနဲ႕ တုိက္ဆုိင္လုိက္တာ

Anonymous said...

အေမ႔အိမ္ကလြဲၿပီး ဘယ္မွာမွ မသာယာနုိင္ပါဘူး...ေနာက္ဆုံးေတာ႔ လူေတြအားလုံးက ဘယ္မွာပဲေရာက္ေနေရာက္ေန အေမ႔ကုိပဲၿပန္ရမွာပဲေလ...အေမ႔အိမ္မဟုတ္ေတာင္မွ ကုိယ္႔မိသားစု တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ အိမ္ကုိၿပန္ရမွာေပါ႔...အသက္ရြယ္ငယ္ေသးေသာအခါ အေပ်ာ္ပါးမက္ေမာေနတဲ႔အခ်ိန္ေတြမွာ ဘ၀ဆုိတာေတြကုိၾကား၇င္ နားခါးတတ္ၾကတယ္ မသိခ်င္ၾကဘူး....အေပ်ာ္မွာပဲ အလွပမွာပဲယစ္မူးေနတတ္ၾကတယ္...အသက္ရြယ္ၾကီးလာ ရလာမွာပဲ တရားေပါက္လာတတ္ၾကတယ္...ေနာက္ဆုံးေတာ႔ မင္းဟာ ကမၻာၾကီးထဲကုိ တစ္ေယာက္တည္းလာၿပီး တစ္ေယာက္တည္းၿပန္သြားရမယ္႔သူပါ...ရွင္သန္ေနတဲ႔
အခုိက္တန္႔ေလးမွာ ဘ၀ကုိအက်ိဳးရွိရွိအသုံးခ်ၾကပါ...


ဘဘၾကီး

လသာည said...

ႏွလံုးသားေတြ ေႏြးေထြးရင္..
ဒါဟာလည္း အိမ္...

Ko Paw said...

ေအးဗ်ာ.... မခင္ဦးေမေရးတာ ဖတ္ရေတာ့....

က်ေနာ္ေတာ့ ကုိယ္ေမြးခဲ့ရာ အင္းလ်ားလမ္းက အိမ္ကုိ သတိရတယ္။ ၿခံက်ယ္ႀကီးထဲက ႏွစ္ထပ္အိမ္။ ေနာက္ ၁၀ ႏွစ္သားေလာက္မွာ ေရႊေတာင္ၾကားမွာ ေနာက္ထပ္ အိမ္တလုံး ထပ္ဝယ္ေတာ့ ၅ ႏွစ္ေလာက္ သြားေနျဖစ္ေသးတယ္။ တကၠသုိလ္ေရာက္ေတာ့ ဝင္ဒါမီယာက တထပ္တုိက္ပုေလးမွာ တေယာက္တည္း သြားေနျဖစ္တာမ်ားတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ လႈိင္သာယာမွာ ေျပာင္းေနတယ္။ အခုေတာ့ စကၤာပူမွာ ေျခသလုံးအိမ္တုိင္ေပါ႔။

တကယ္ေတာ့ ေျခသလုံးအိမ္တုိင္ဘဝက အလြတ္လပ္ဆုံးပါ။

(ခက္ဆစ္)
ေျခသလုံးအိမ္တုိင္ = အိမ္တုိင္ကဲ့သုိ႔ တုတ္ခုိင္ေသာ ေျခသလုံး။

ေရႊရတုမွတ္တမ္း said...

အေမ့အိမ္ ကိုပဲ သတိရပါတယ္ ဂ်ီးေတာ္ရယ္

TZA said...

ႏွလံုးသားေတြေႏြးေထြးရင္ ဒါဟာလည္းအိမ္။

SHWE ZIN U said...

မခင္ဦးေမ ေရ

ခင္ေဆြဦး ရဲ႕ အိမ္ကို ဖတ္ဖူးပါတယ္ က်ေနာ္လည္း ႏွေမ်ာမိတယ္

မခင္ဦးေမ လည္း ဘဝမွာ ေနေပ်ာ္တဲ႔ အိမ္နဲ႕ တူတဲ႔ အိမ္ေလးမွာ ေနရပါေစဗ်ာ

ခင္မင္စြာျဖင္႔
ေရႊစင္ဦး

Anonymous said...

အိမ္..
အိမ္
အိမ္..
အိမ္ကို တမ္းတခဲ့တာ...ၾကာေပါ့။
အခုေလာေလာဆယ္ေတာ့..
sofa

sofa


sofa


sofa


sofa




Xထံု

(ဝန္ခံခ်က္= အိမ္မရွိရင္ ဆိုဖာဆိုတာ ေဝးေရာ..)

Moe Cho Thinn said...

မမေရးထားတာ လြမ္းစရာ..
ခ်ိဳသင္းလဲ အိမ္ လို႔ စဥ္းစားရင္ ငယ္ငယ္က မိစုံ ဖစုံ နဲ႔ မိသားစု ေနခဲ႔ရတဲ႔ အိမ္ေလးကိုပဲ လြမ္းမိတယ္။ အေမ႔အိမ္ကိုပဲ ခ်စ္သမီး လြမ္းပါတယ္ေပါ႔..

အိမ္လြမ္းေ၀ဒနာကေတာ႔ တကယ္ဆိုးပါတယ္။ တခါတုန္းက ၀ိုင္၀ိုင္းဆိုတဲ႔ အိမ္လြမ္းသူ သီခ်င္း နားေထာင္ရင္း ကိုယ္႔ဖာသာကိုယ္ တေယာက္တည္း ရွိဳက္ၾကီးတငင္ ငိုလိုက္ရတာ..။

ဧပရယ္လ္ပူး@ပူးေတ said...

မမေရ..

ပူးေတကေတာ့ အိမ္ေကာင္းေကာင္းမေကာင္းေကာင္း မိသားစုေတြ ကိုယ္ခ်စ္တဲ႔လူေတြ(အဲဒီထဲမွာ ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမ အဖိုးအဖြားေတြပါ ပါတယ္) နဲ႔ တူတူေနရမယ္ဆို ဘယ္မွာပဲေနရေနရ ေပ်ာ္မိမွာပါပဲ... ခုေတာ့ မေပ်ာ္ဘူးးးး
;'(

rose of sharon said...

အမ ဒီလိုေလးေရးတာ ဖတ္လို႔တကယ္ေကာင္းတယ္... ဘယ္ေနရာဘဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေႏြးေထြးမႈေတြေပးတဲ႔အိမ္ကေတာ႔ ေနလို႔အေကာင္းဆံုးေပါ႔ေနာ္...

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ႏွလံုးသားေတြေႏြးေထြးရင္ ဒါဟာလည္းအိမ္။

ခ်စ္ၾကည္ေအး said...

ဒါမ်ိဳးေလးေတြ မ်ားမ်ားေရးစမ္းပါမမ ဖတ္ေကာင္းလို႔....:)

Anonymous said...

http://www.youtube.com/watch?v=CH1i0X6hsJQ&feature=related

နားေထာင္ပါ..
ေပးတဲ့ သီခ်င္းကို..
နာမည္က..
အိမ္...
တဲ့..



Xထံု

Anonymous said...

ဘေလာ့ဂါ တစ္ေယာက္ ပို ့ေရးတိုင္း ေနာက္ကေန မွတ္ခ်က္ေရးတာေတြက စိတ္ထဲကပါလို့လား၊ Comment မေရးရင္ မေကာင္းလို့ ေရးတာလား။ တခ်ဳိ ့ Comment ေတြ ဖတ္ရတာ အားမရဘူး

ေကာင္းမြန္၀င္း said...

မကြန္ရွင္႔
မဂၤလာပါ။
ကၽြန္မ မခင္ဦးေမ ရဲ႕ ဘေလာက္ကို ဖတ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ္႕ kom နဲ႕ မခင္ဦးေမ တစ္ေယာက္ထဲဆိုတာကို မသိခဲ႕ဘူး။
အဲ ကၽြန္မရဲ႕ ဘေလာ႕ဂ္မွာ kom ဆိုတာနဲ႕ အတူ မခင္ဦးေမရဲ႕ နာမည္ကို တစ္ျပဳိင္နက္ေတြ႕ရေတာ႕ မွ ပဲ ၀မ္းသာအားရနဲ႕ ျပန္လာေျပာရတယ္။ (ကၽြန္မက၀မ္းသာေပမယ္႕ ၊ ဖတ္ႀကည္႕တဲ႕ သူကေတာ႕ ကၽြန္မရဲ႕ တံုးပံုတံုးနည္းကို စိတ္ပ်က္မလားပဲ)။

ခင္ေဆြဦးရဲ႕ “အိမ္” ကို မဖတ္ဘူးပါဘူး။
မခင္ဦးေမရဲ႕ “အိမ္” ကို ဖတ္ရေတာ႕ ၊
“ဘ၀” “အိမ္” “အခ်ိန္” ေတြကုိ ျပန္ေျပာင္းခံစား၊ သတိရမိပါတယ္။
ခင္မင္ေလးစားလွ်က္

စစ္မင္းညိဳ said...

ေရာက္ခဲ့တရ္ဗ်၊ က်ေနာ္တို႔လို အိမ္နဲ႔အေ၀းၾကီးမွာ ေနတဲ့လူေတြအတြက္ေတာ့ အရမ္းလြမ္းသြားမိတရ္။
အရမ္းဖတ္လို႔ ေကာင္းတရ္ဗ်

Anonymous said...

တကယ္တမ္းေတာ့ ဘ၀ဆိုတဲ့ ေနအိမ္ေတာင္ ျမဲမွ မျမဲတာပဲဗ်ာ

က်ေနာ္ အခန္းေတြ ဆုိျပီး ေရးခဲ့ဖူးေသးတယ္

ေျပာင္းခ်ိန္တန္ေျပာင္း ပ်က္ခ်ိန္တန္ပ်က္ေပါ့

ေလာကဓမၼတာမွာ ျဖစ္လာသမွ်ကို အေကာင္းဆံုးရင္ဆုိင္ႏုိင္ပါေစလို႕

(လားရွိဳးသိန္းေအာင္ရဲ့ သီခ်င္းေလးတပုဒ္တီးတိုးဆုိရင္း ေကာ့မန္႕ေပးသြားတာပါ)

ရြာသားေလး၀ိုင္တီယူ

သဒၶါလိႈင္း said...

ငယ္ငယ္ထဲကေနခဲ့ရတဲ့အိမ္ကိုေတာ့အလြမ္းဆံုးအတမ္းတ
ဆံုးမေမ့ႏိုင္ဆံုးပဲေနာ္..။ေရွ႔ေလွ်ာက္ကိုယ့္အိမ္ကလည္း
ဘယ္မွာပါလိမ့္..

ခင္တဲ့
ညီမသဒၶါ

ႏုငယ္ said...

မမေရ..အိမ္စာစုေလးေကာင္းလိုက္တာ

သက္ေဝ said...

အခုတေလာ အိမ္အေၾကာင္း ေတြးေနမိတုန္း မမေရးတာ ဖတ္ၿပီး စိတ္မေကာင္းဘူး...။

ခ်ိဳသင္းေျပာသြားတဲ့ ဝိုင္ဝိုင္း သီခ်င္းဆို နားကို မေထာင္ရဲတာ... း((

ဇြန္မိုးစက္ said...

ဒီပုိ႔စ္ေလး ႀကိဳက္တယ္ မမ။ ဇြန္လည္း ရန္ကုန္သူေပမယ့္ အိမ္ ခဏခဏေျပာင္းဖူးတယ္။ သံေယာဇဥ္အရွိဆုံး အိမ္ကေတာ့ သုဝဏၰက အိမ္ပါပဲ။ သတိရသြားၿပီး စိတ္မေကာင္းျဖစ္သြားတယ္။ း(

မိုးေငြ႔...... said...

ညီမေလးလဲ အိမ္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာေနခဲ႔ဖူးတယ္ အိမ္ရဲ႔ေႏြးေထြးမႈက ဘယ္ေနရာနဲ႔မွတုႏိႈင္းမရပါဘူး..။ အမခုလိုေရးျပမွ ဘယ္လုိအိမ္မ်ိဳးေတြမွာေနခဲ႔ရသလဲဆိုတာ သိရတယ္..။
ပူတာအိုမွာေနခဲ႔ဖူးတဲ႔ အိမ္မ်ိဳးေလးၾကိဳက္တယ္...။

ခင္မင္စြာျဖင့္
မိုးေငြ႔

An Asian Tour Operator said...

လြမ္းစရာေလး

ေဂ် said...

(တစ္ခ်ဳိ႕ေသာသူေတြ က မွတ္ညာဏ္ေကာငး္ႀကတယ္။ သားငယ္ငယ္ကဆုိၿပီးအစခ်ီေၿပာရင္ ပိစိကတည္းက စေၿပာနုိင္တယ္။ )

က်ေနာ့္မ်ား ဒုိင္ယာေဂၚနယ္ diagonal ေျပာေလေရာ့သလား

ေနေကာင္းလား ညီမ

ညီမေလး said...

အိမ္..အေမ႕ရဲ႕အိမ္ .. အေဖရွိတဲ႕ အိမ္ .. ေမာင္ႏွမေတြ တေပ်ာ္ၾကီး ေနခဲ႕ၾကတဲ႕အိမ္ .. ဘယ္ေနရာဘယ္ေဒသကိုေရာက္ေရာက္ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းတဲ႕ေနရမွာေနေန အဲ႕ဒီ "ေႏြးေထြးမႈရွိလွတဲ႕ အမိႏိူင္ငံကအိမ္" ဆိုတာကို လြမ္းတယ္ ။
မမခင္ဦးေမရဲ႕ ပိုစ္႕က ဒီတခါ မရယ္ႏိူင္ဘူး မမရယ္ ... အိမ္ကိုလြမ္းလုိက္တာ ။

khet myint myint said...

စာတိုတိုေလးေပမယ့္ စာမ်က္ႏွာအမ်ားၾကီးကို ၿဖတ္ကနဲၿဖတ္ကနဲ ဖတ္လိုက္ရတယ္

Vista said...

ဖတ္လို ့ေကာင္းလိုက္တာ ..
ၿပံဳးေတာင္ၿပံဳးမိတယ္ ..
အေနာ္ကေတာ့ ဘယ္အိမ္မွ လြမ္းတယ္မရွိဘူး
လက္ရွိေနတဲ ့ေနရာေလးကိုပဲ ေနေပ်ာ္ေအာင္လုပ္ထားပီးေနတယ္ ။

KNSL said...

မ ဖတ္လို႕အရမ္းေကာင္းတာပဲ
ေၿမာသြားတယ္
ကံေကာင္းလို႕မနစ္တာ
:D

ေန၀သန္ said...

အိမ္..ရင္ကိုေႏြးေထြးမႈေတြ ေပးတဲ့အိမ္... း))))... ေပ်ာ္စရာၾကီး...

ခင္မင္တဲ့
ေန၀သန္

Y said...


အိုးးး

KinOoMay 77 မွာ ေမာင္/ ႏွမ ေတြရွိပါေသးတယ္


Y

Shinlay said...

အိမ္လာလည္ပါတယ္။
အေကာင္းဆံုးနဲ ့ေမ့မရႏိုင္တဲ့ ေနရာေတြပါ။

mg lay said...

အမပို့စ္ေလးဖတ္ရတာ အိမ္လြမ္းစိတ္ေတြပိုလို့တိုးလာတယ္
ဒီကအခန္းက်ဥ္းေလးေတြမွာ ဘယ္လိုမွ၊ဘယ္တုန္းကမွ
ေနလို့မေပ်ာ္ဘူး။တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ ဒီေန့ပဲ သူေဌးက
ကၽြန္ေတာ္တို့ကို အခန္းေျပာင္းအံုးမယ္လို့ ေျပာျပန္ျပီခင္ဗ်။
အမကြန္တို့တေတြ ေႏြးေထြး၊ေပ်ာ္ရြင္ဖြယ္
အိမ္ကေလးမွာ ေနရပါေစဗ်ာ......

Anonymous said...

ဒုိ႕လဲအိမ္ကုိလြမ္းသြားတယ္။။။
ငယ္ငယ္တုန္းကေတာ့ဝင္ဒါမီယာမွာေနတာေလ
၁၀ တန္းေရာက္ေတာ့ေရႊေတာင္ၾကားေျပာင္းသြားတယ္
ေက်ာင္းတက္ေတာ့လဲ အင္းလ်ားလမ္းထဲေျပာင္းသြားျပန္တယ္။
ေနရာေတြဘယ္လုိေျပာင္းေျပာင္း ကုိယ္ေနခဲ့တဲ့ေနရာေတြကေတာ့ လြမ္းစရာေတြခ်ည္းပါပဲ။။။။
အဟက္ဟက္ဟက္ :))))

T T Sweet said...

အစ္မရဲ႔ အိမ္ေလးေတြ အေၾကာင္း ဖတ္သြားပါတယ္။ ၿမန္မာၿပည္မွာ ၃အိမ္၊ စလံုးမွာ ၇အိမ္ေတာင္ေၿပာင္းဘူးတယ္။ ကလီမန္းတီးတင္ ၄အိမ္ေၿပာင္းေနရတာ။ အဲဒီအခ်ိန္ေတြၿပန္ သတိရလာတယ္။

YoungGun said...

ေလာေလာဆယ္ အိမ္မရွိေသးဘူး။ .. ဒါေပမယ့္ အိမ္ကုိ သတိရေအာင္ လုပ္ေပးတဲ့ အိမ္ကုိ .. ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။

myat said...

ဖတ္လ့ုိေကာင္းတယ္အစ္မ။မမိုးခ်ဳပ္သင္းလိုဘဲ၀ိုင္၀ိုင္းရ့ဲသီ
ခ်င္းနားေထာင္ ျပီးတေယာက္ထဲငိုဖူးတယ္။

Anonymous said...

ပုထုဇဥ္တို႔၏ အျမဲေနရမည့္ စံအိမ္သည္ အပါယ္ေလးဘံုသာ ျဖစ္သည္ဟု ႏွလံုးပိုက္ထားဖို႔ သင့္ၾကသည္