ငယ္နာမည္ ေမာင္ရစ္ဟုေခၚပါသည္။
ပံဳ
kom
Wednesday, February 4, 2009
Tuesday, February 3, 2009
massage
အေသနွိပ္တစ္ေထာင္
နွိပ္ေသာေနရာတြင္ တစ္ေနရာ ဆုိၿကပါစို႕။ တစ္နာရီ သံဳးေထာင္ ေပးရ၏။ အၿကမ္းဖ်င္း တစ္နာရီ နွစ္နာရွီ အနွိပ္ခံၿကသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ား ေလးနာရီ နွိပ္ခံသည္ ဆုိသည္။ တေသာင္း နစ္ေထာင္။ နိွပ္ေသာသူ ကုိ တစ္ေထာင္ ေဘာနပ္စ္ ေပးသည္ ဆုိ၏။ ထုိသူမ်ား ကို အေသနွိပ္တစ္ေထာင္ ဆုိေရြ႔႔႕ နွိပ္ေပးေသာသူမွ်ား ထြက္ေၿပးၿကသည္ ဆုိ၏။
Labels:
general
Monday, February 2, 2009
deep heart pain
စိတ္မေကာင္းၿဖစ္စရာေတြ ဘဲ ဆက္ေတြးမိၿပန္တယ္။ ေစာေစာ ကေၿပာခဲ႕သလိုဘဲ ဆက္မဖတ္ပါနဲ႔.။
အေဖ
အေဖ႕မွာ ေသြးတုိးရွိပါတယ္။ ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ဘို႕ ဆရာဝန္ က မွာတာ ၿကားဘူးတယ္။ ေဆးခန္းလဲ အန္မတန္သြားခဲတယ္။ ေဆးေသာက္တာ လဲ မေတြ႕ဘဴး။ ဘာၿဖစ္လို႕ ေဆးခန္းမသြား ေဆးမေသာက္တာလဲ ကိုယ္ အခု အခ်ိန္မွာၿပန္ စဥ္းစားၿကည္႕တာ စဥ္းစား လုိ႕ မရဘူး။ ေဆးခန္းသြားရင္ ပိုက္ဆံကုန္လိဳ႕လား။ ဒါကေတာ႕အမွန္ဘဲ ကုန္ပါလိမ္႕မယ္။ ဒါေပမဲ႕ ကုိယ္လဲမသိဘူး။ ဘာၿဖစ္လုိ႕ မသြားလဲ ဆုိတာ လဲ တစ္သက္လံဳး မေမးခဲ႕မိပါဘူး။
တစ္ရက္ ေခါင္းမူးတယ္ လုိ႕ေတာ႕ ေၿပာတယ္။ ၿပီးေတာ႕ အေဖနဲ႔ ကုိယ္ နဲ႕ ပဲခူး က အေဖ႔ညီ ဆီ ကို သြားလည္ၿကတယ္။ အဲဒီ ည က ထံဳးစံ အတုိင္းအေဖ အရက္နဲနဲ ေသာက္တယ္ ထင္တယ္။ မနက္ အေစာၿကီးလဲ ေရထခ်ိဴးေသးတယ္။ ၿပီးေတာ႕ ေတာ က အိမ္ ကေလး မွာ ေခါင္းရင္းတံခါး ဖြင္႕ၿပီး အိပ္ပါတယ္။ ခဏေနေတာ႕ဘယ္လိုၿဖစ္လဲ မသိ..တက္တာ လား ေခၚလို႕ မရတာလား မသိ.. အဲလိုၿဖစ္..ကုိယ္ မွာ ေယာက္ယက္ေတြ ခတ္..စဥ္းစား လုိ႕မရ..ပဲခူးေဆးရဳံတက္ မလား. ရန္ကုန္ၿပန္ သြားမလား။။ေနာက္ဆံဳး ကိုယ္ရန္ကုန္ ကုိ ၿပန္ေခၚလာတယ္။ လမ္းမွာ တစ္ခါ တက္ၿပန္ေရာ.. ေဆာက္တည္ ရာမရ ကုိယ္ လမ္းမွာ အင္းတုိင္ စစ္ေဆးရဳံထဲဝင္သြားၿပီးအကူအညီေတာင္းၿပန္တယ။္ ကူညီလုိက္ပါတယ္။ စစ္သား ေလး တစ္ေယာက္ပါ အေဖာ္ထည္႕ ေပးလုိက္တယ္။ ဆရာဝန္ နာမည္ မွတ္လာခဲ႕ၿ႔ပီး ေမ႕ သြားပါတယ္။
ေနာက္ဆံဳး ရန္ကုန္ ေဆးရဳံကို တန္းတင္လုိက္ရတယ္။ အဲဒီ ကတည္း ကဘဲ ဆုိပါဆို႕ အေဖ ေလၿဖတ္ခ်ိနဲ႕သြားတယ္။ ပထမ ရဳ့ံးၿပန္တက္နုိင္ေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္း တစ္ခါ အဲလုိ ၿဖစ္ၿပန္ေတာ႕ ဆရာဝန္မၿကီးေဒၚစန္းၿမ က အေဖ႕အသက္ရွည္ေစရင္ ပင္စင္တင္ ပါလို႕ ေၿပာေတာ႕နားေထာင္ခဲ႕ပါတယ္။
တစ္ခါ တစ္သက္လံဳ းေသာက္ခဲ႕တဲ႕ ေဆးလိပ္နဲ႕ဓါတ္မွန္ ကို ဆရာဝန္ၿကီး က ၿကည္႕ၿပီး အဆုတ္ကင္ဆာ..ေဆးရဳံအခုတက္ပါဆုိတာကို ကုိယ္တို႕ညီအစ္မမ်ား က မေက်နပ္ပါဘး.ူ မၿဖစ္နုိင္တာ. ဆရာဝန္ၿကီး ကဓါတ္မွန ္ကုိ တစ္မိနစ္ထဲၿကည္႕တာ ဆုိၿပီး ပြစိပြစိ လုပ္ၿပီး လက္မခံၿကပါဘူး။ စိတ္ထဲကေန လက္ခံေပမဲ႕လဲ ေဆးကု ဘို႕ကုိ စိတ္ မကူးၿကဘူး.. ကုိယ္႕အေဖ ကလည္း သိတ္စိတ္နုပါတယ္။ သဴ႕ကုိ သာ ရွင္းၿပလိုက္ရင္ေတာ႕ ခ်က္ခ်င္း လဲသြားမွာပါ။ ကိုယ္တဳီ႕ဘာသာ ဆံဳးၿဖတ္ၿပိး အေဖ႕ကုိ အသိေတာင္ မေပးခဲ႕ၿကေတာ႕ဘူး။ နိူင္ငံၿခား မွာ ကေတာ႕ လူနာ ကို တုိက္ရုိက္ဖြင္႕ေၿပာၿပီး သူ႕သေဘာဆနၵ ကိုေမးတာပါ။ ကိုယ္တိဳ႕ကေတာ႕ကုိယ္႕ဘာသာ ဆံဳးၿဖတ္လုိက္ၿကတယ္။
အေမ
အေဖကဒီလုိေလးနဲ႕ေနလာလုိက္တာ နွစ္ေပါင္း အေတာ္ေလးေနပါတယ္။ ကိုယ္တို႕ကလည္း အန္မတန္ၿပဴစုပါတယ္။ ကုိယ္က အေဖ႕ခုတင္ ေဘးမွာဖ်ာခင္းၿပီး အိပ္တာပါ။ အေဖေခၚရင္ အလြယ္ တကူ လုပ္ေပးနုိင္ေအာင္။ ကိုယ္က အေဖခ်စ္..အလတ္မ က အေမခ်စ္..အေဖနဲ႕အေမ နဲ႕ က အစ္မ အၿကီးဆ့ဳးနဲ႕ ေမာင္ေလးကို ခ်စ္..အေမ ကလည္းအေဖ႕ကို ဆုိ အန္ မတန္ခ်စ္..အစ္ကုိ..အစ္ကုိ နဲ႕လုိအပ္တာ ကို အၿမဲ စီမ႔ံေပးပါတယ။္ ၿငဴစူတာ ဆုိလို႕တစ္ခါမွ မေတြ႕ဘူးဘူး။
ေနာက္ဆံဳးအေဖ ေတာ္ေတာ္ေလး ယိုင္လာေတာ႕ ေဆးရုံကလည္း တက္လုိက္ ဆင္းလုိက္..ေနာက္ဆံဳး တစ္ေခါက္မွာေတာ႕ ကုိယ္ က ေဆးရု့ံတင္ဘို႕ စဥ္းစား ပါတယ။္ ဒါေပမဲ႕ အစ္မအၿကီးဆံဳး ကလည္း ခရီးသြားေနေတာ႕ သူခရီးက ၿပန္လာမွဘဲ ေဆးရုံတက္ တာေပါ႕။ နွစ္ရက္ေလာက္ေတာ႕ အိမ္မွာဘဲ ၿပဴစု လုိက္ဦးမယ္ ဆုိၿပီး အေဖ႕ကုိ ကုိယ္ က အိမ္မွာဘဲ နွာေခါငး္ပိုက္ထည္႕ဘူုိ႕ စီမံပါတယ။္ နွာေခါင္းပိုက္ ဆုိတာ အစာ မဝင္တဲ႕ အခ်ိန္မွာ နွာေခါင္းကေန ပိုိက္ေသးေသး ကို အစာအိမ္ထဲကုိ တုိက္ရုိက္ထည္႕ၿပီး အစာေရစာ ထည္႕ေပးတာ ကုိ ဆိုလုိပါတယ္။ ၿပဳစုဘုိ႕ကေတာ႕ အိမ္မွာ ခ်ာတိတ္မ ေလးေတြ ရွိပါတယ။္ အဲဒါနဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ၿပီး နွာေခါငး္ပုိက္ထည္႕လုိက္ပါတယ္။ ဘယ္သူထည္႕လဲ လို႕ေတာ႕ မေမးပါနဲ႕ ေတာ႕။ တစ္စံုတစ္ေယာက ္ဘဲဆုိပါစိဳ႕။
ၿပီးေတာ႕ ကိုယ္လဲ စိတ္က မခ်မ္းသာတာနဲ႕ အေမ႕ကုိ အၿပင္ခဏသြားဦးမယ္ လုိ႕ေၿပာၿပီးေယာက္ခမ အိမ္သြားပါတယ္။ သိတ္မၿကာပါဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္ က hand phone ေတြ သိတ္ မသံုးနုိင္ေသးပါဘူး။ ကုိယ္ၿပန္လာေတာ႕ အေမ ကို ေဆးရုံတင္လုိက္ရတယ္ ။အိမ္နား က ဆရာဝန္ မနဲ႕ အလတ္မ ေဆးရုံကုိ လုိက္သြားတယ္ လုိ႕ ခ်ာတိတ္မေတြ ကေၿပာတယ္။ ကုိယ္ ေဆးရဳံလုိက္သြားတယ္။ အစ္ေမ႕ကို အေရးေပါၚမွာ ေတြ႕ပါတယ္။ နွလံုး ရင္ဘတ္ ေအာင္႕တယ္ လို႕ဆုိပါတယ္ ။အလတ္မ က အေမ႕လက္ကေလးကို ကုိင္လုိ႕ မ်က္ႏွာ ငယ္ေလးနဲ႕ ။သူ ကအေမ ကို သိတ္ခ်စ္ပါတယ္။ ေဆးရုံတက္ရမယ္ ၁၉-၂၀ အေဆာင္ကုိ လုိ႕ ေၿပာပါတယ္။
အဲဒီမွာ ကုိယ္စဥ္းစားတယ္။ ကိုယ္႕စိတ္ထဲ တယ္ၿပီးမပူမိဘူး။ ေဆးရုံတက္တာ ဘာ ထူး ဆန္းလဲ။ လူတိုင္းေဆးရုံတက္ေနတာဘဲ။ နလံုးမေကာင္းတာ ဆုိေတာ႕ ေလးငါးရက္ေပါ႕။ အဲဒါ ဆုိရင္ ကုိယ္က ဘယ္လိဳၿပူစဳမလဲ။။ အဲဒီေတာ႕ အိမ္ ကအေဖ အတြက္..ေဆးရဳံက အေမ အတြက္ ကိုယ္စဥ္းစားတယ္။
အေဖ႕အတြက္ သူနာၿပဴ အိမ္မွာ။ အေမ႕အတြက္ သူနာၿပဴေဆးရု့ံမွာ အေရးတၿကီး လုိအပ္မယ္. ကုိယ္ အစ္မလတ္ကုိ အေမ နဲ႕ထားခဲ႕ၿပီး. သူနာၿပဴဆရာမမ်ား အေဆာင္ ရန္ကုန္ၿပည္႔သူ႕ေဆးရဲဳၿကီးကို သြားပါတယ္။ ဆရာမ သြားရွာ ပံုေတာ္ဖြင္႕ၿပီး ေဆးရုံ ကို ၿပန္လာတယ္။ အေမကို ၁၉-၂၀ နွလံုးေဆာင္ ပို႕လုိက္ၿပိီဆိုလို႕ လုိက္သြားတယ္။ အလတ္မ မ်က္စိမ်က္နွာပ်က္ ေနပါၿ႔ီပီ။ တနၤဂၤေနြ ကလည္း ၿဖစ္ၿပန္ ဆုိေတာ႕ ဆရာဝန္ မ အငယ္ ကေလးဘဲရွိပါတယ္။ အစ္မ အေမ အေၿခအေနမေကာင္းဘူး ဆရာၿကီး ကုိ သြားေခၚပါဆုိၿပီး လူနာ မွတ္တမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။
ဆရာၾကီး အိမ္လဲ ေဆးရဳံဝင္းထဲမွာပါဘဲ အၿမန္ဆံုးလိုက္သြားၿပီး ဆရာၿကီးကုိ မွတ္ တမ္း ၿပပါတယ္။ ဆရာၾကီးက သမီး အေမ မရေတာ႕ဘူး ။ဆရာလိုက္လာလဲ မထူးဘူး လို႕ေၿပာပါတယ္။ ကိုယ္ အရမ္းစိတ္ဆုိးတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္က ေနာက္ပိုင္း ေသြးေအးသြားေတာ႕လဲ ဆရာၿကီးေၿပာတာ မွန္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ကိုယ္ ေဆးရု့ံကုိ ၿပန္လာတယ္။ အေမက အေတာ္ ဆုိးေနပါၿပီ. ကိုယ္ၿပန္ ေရာက္ၿပီး ဆယ္မိနစ္ အတြင္း အသက္ရွူရပ္ သြားပါတယ။္ ကိုယ္ အရဴးတစ္ပုိငး္ၿဖစ္သြားတယ္။ ခုတင္ေပါၚကုိ ခုန္တက္လုိက္မိတယ္။ အေမ အေမ ဆုိၿပီး လွူပ္မိတယ္။
ဆရာဝန္ မကေလးနဲ႕ဆရာမ မ်ားက အစ္မ ခဏဆင္းပါ. သူတို႕ shock ရုိက္ခ်င္လို႕ ဆုိ. ကုိယ္က မထူးေတာ႕ပါဘူးဒီ အခ်ိန္ေရာက္မွ မထူးေတာ႕ပါဘူး ဆုိၿပီး မ်က္န်ာကို လက္ဝါးနဲ႕အုပ္ ငုတ္တုတ္ ထုိင္ ေနမိပါတယ္။ သိလုိက္ပါၿပီ. မရွိေတာ႕ဘူးဆုိၿပီး. မယံုနိုင္ဘူး. ညေန ၄ နာရီေလာက္ က စရင္ဘတ္ေအာင္႕တာ ည ၈ နာရီ မွာ မရွိေတာ႕ဘူး။ အိမ္ကေနယူလာတဲ႕ အိပ္ရာခင္းေတာင္ မခငး္ရေသးဘူး.။ တကယ္ကို ဘရူတ္ဘရက္နဲ႕။ အေမဟာ အရမ္းကို သနားစရာ ေကာငး္ ပါတယ။္ သနားစရာထပ္ ေကာင္းပါေသးတယ္။ အေမ႕စိန္နားကပ္တို႕ ေရြဆဲြၿကုိးတုိ႕ လက္ေကာက္ တို႕ ကုိ ကုိယ္ တုိ႕ၿဖဴတ္ယူ ထား လုိက္ၿကတယ္။ ေအာ္. လဴ႕ဘဝ. လဴ႕ဘဝ.။
ကုိယ္႕အစ္မ အလတ္မ ကို သူ က သူဘယ္နားမွာ အတြင္းပစၥည္း အခ်ို႕ဖြက္ထားတယ္ လို႕ ေၿပာခဲ႕ေသးသတဲ႕.။ ကိုယ္လဲ ကုိယ္႕ကိုကုိယ္ ခြင္႕မလြတ္နုိင္ဘူး. ဒီလုိမွန္းသိရင္ ကုိယ္ ဆရာမဘယ္သြားရွာပါ႕မလဲ။ အနားမွာဘဲေနမွာေပါ႕။ အေရးေပၚကေန ၁၉-၂၀ ကို ေဆးရုံကားနဲ႕ပုိ႕တာလဲ ကုိယ္ဘယ္လက္ခံပါ႕မလဲ ကိုယ္႕ကားနဲ႕ကုိယ္ပို႕မွာေပါ႕။ တစ္ခါ တစ္ခါ က်ရင္ လူေတြ ဟာ ကုိယ္ရင္းနွိးတဲ႕သူေတြ အသည္းအသန္ၿဖစ္တာ ကုိ မၿဖစ္ပါဘူး လုိ႕ကုိယ္႕ကုိယ္ကုိ လွည္႕စားၿပီး ေနတာကုိ ကုိယ္ လက္ေတြ႕သိလုိက္ရတယ္။
အလတ္ မကလဲကုိယ္႕ကို အရမ္းစိတ္ဆုိးတယ္။ ကုိယ္႕ဆံဳးၿဖတ္ခ်က္ နွာေခါင္းပိုက္ အေဖ႕ကိုထည္႕မယ္ ဆုိတဲ႕ ၿမင္ကြင္းကို အေမ မခံစားနုိင္လို႕ အခုလို နွလံုး အတက္ခ္ ရတာလို႕ ဆုိတယ္။ ဒါလဲၿဖစ္နုိင္ပါတယ္။ ငါသိတ္စိတ္ၿငစ္တယ္ .ငါေသခ်င္တယ္ လုိ႕ ကုိယ္ အၿ႔ပင္မထြက္ခင္ကေလးမွာတင္ အေမ ကိုယ္႕ကုိ ေၿပာသြားခဲ႕တယ္။ ေဆးရုံမွာ လုပ္တဲ႕ၿမင္ကြင္းကို အိမ္မွာ သူၿမင္ဘုိ႕ဘယ္ခံနုိင္ရည္ ရွိပါ႕မလဲ။
အားလံုးရွုပ္ကုန္တယ္။ လူၿကီးဆုိလို႕ ဘယ္သူမွ မရွိ။ အမ်ိဴးလူၿကီး ေတြ ကုိ ေၿပးေခၚ။ အစ္မနဲ႕သူ႕အမ်ိဴးသားက ခရီး ထြက္.ေနလို႕မရွိ .။ ကိုယ္႕ အမ်ဴိးသား နဲ႕ အလတ္မ အမ်ိုးသား ကလည္းၿပည္ တြင္းမွာ မရွိ။ ေမာင္ေလး သေဘာ္သားကလည္း သေဘာၤလုိက္ေန.။ အေဖ႕ကို အစ္မ အၿကီးအိမ္ ခဏပို႕ဘုိ႕စီမ။ အိမ္ ကလည္းခ်က္ခ်င္းဘဲ ရွူပ္ရွက္ခတ္သြား။။ အလတ္မ ကလည္းခပ္ေအးေအးသမား. ။ အားလံဳးဘဲရွူတ္ကုန္တယ္။ ေနာက္တစ္ရက္ဘဲ အၿကီးဆံုးအစ္မ ခရီးကၿပန္လာတယ္။ လမ္းထဲဝင္ လုိက္ကတည္းက အိမ္ေရွ႔မွာ ရွဴတ္ရွဴက္ ခတ္ေနတာ သူၿမင္တယ္။ သူထင္တာက အေဖ လိဳ႕ထင္တယ္။ အေဖက မမာတဲ႕သူကုိး.။ အေမ လို႕ေၿပာလိုက္ေတာ႕သူလဲ ရူးသြားတယ္။ ေပါက္ကြဲသြားတယ္။ သူ က အေဖနဲ႕အေမ ရဲ႕အသည္းစဲြ.သူကလည္း မိဘ ကိုခ်စ္တာ နွစ္ေယာက္ မရွိပါဘူး။
အေၿခအေနေတြ အရမ္းရွူတ္ေထြးသြားတယ္။ အေဖ လည္း ေဆးရဳမွာ ေတာက္ ေလ််ာက္ ဘဲေနၿပီး.ေနာက္ဆံဳး ICU ေရာက္ၿပီး တစ္လ မၿပည္႕လုိက္ဘူး. ။ အေမ႕ ေနာက္ လုိက္သြားတယ္။ အေမမရွိေတာ႕တာကို ကုိယ္တဳီ႕အားလံုးသူ႕ကုိ မေၿပာ ၿပလုိက္ၿကဘူး။ ဘယ္သူမွ မေၿပာထြက္ၿကဘူး။ ေဆးရဳ႔ကၿမင္႕လို႕အေပၚကို လုိက္မ လာဘူးလိဳ႕ အေၿခအၿမစ္ မရွိတဲ႕ ဆင္ၿခင္ကို ေပးလုိက္ၿကတယ္။ ဒါေပမဲ႕သူသိမယ္ထင္တယ္။ အၿမင္႕ကုိ မငး္သမီး အဝတ္အစားေလးနဲ႕ ခုတင္ေၿခရင္းမွာ ထိုင္ ေနတယ္ လိဳ႕သူကုိယ္႕ကုိေၿပာတယ္။
အေဖရက္လည္ဆြမ္းေက်ြးတဲ႕ေန႕က လိပ္ၿပာေလးနွစ္ေကာင္ အိမ္ထဲက ဘုန္းၿကီး တရားေဟာတဲ႕အနားမွာ ေနတယ္။ အားလံဳးၿငိမ္ၿ႔ပီး ဘဲၿကည္႕ေနရတယ္။ စိတ္ မေကာင္းလုိက္တာ။ တရားေဟာၿပီးမွ ၿပန္သြားၿကတယ္။ အေၿခအေနေတြ ဘယ္လုိ ၿပီးဆံဳးသြား တယ္ဆုိတာ မသိေတာ႕ပါဘူး ဘယ္သူလာလိဳ႕ ဘယ္သူၿပန္လဲမသိ..မိတ္ေဆြ မ်ား လာတဲ႕အခ်ိန္လည္း အိမ္မွာ မရွိ.။ အန္မတန္ မွ ကုိ စိတ္ထိခုိက္ရတဲ႕ အခ်ိန္ေတြပါဘဲ။ မိဘေတြ ကို အိမ္မက္ေတြ မက္လိုက္တာ ဆုိတာလဲ နွစ္န်စ္ေလာက္ ၿကာတယ္။ ကိုယ္႕ကုိ ကုိယ္လဲခြင္႕မလြတ္ နုိင္ခဲ႕ဘူး။
အေဖ
အေဖ႕မွာ ေသြးတုိးရွိပါတယ္။ ေဆးမွန္မွန္ေသာက္ဘို႕ ဆရာဝန္ က မွာတာ ၿကားဘူးတယ္။ ေဆးခန္းလဲ အန္မတန္သြားခဲတယ္။ ေဆးေသာက္တာ လဲ မေတြ႕ဘဴး။ ဘာၿဖစ္လို႕ ေဆးခန္းမသြား ေဆးမေသာက္တာလဲ ကိုယ္ အခု အခ်ိန္မွာၿပန္ စဥ္းစားၿကည္႕တာ စဥ္းစား လုိ႕ မရဘူး။ ေဆးခန္းသြားရင္ ပိုက္ဆံကုန္လိဳ႕လား။ ဒါကေတာ႕အမွန္ဘဲ ကုန္ပါလိမ္႕မယ္။ ဒါေပမဲ႕ ကုိယ္လဲမသိဘူး။ ဘာၿဖစ္လုိ႕ မသြားလဲ ဆုိတာ လဲ တစ္သက္လံဳး မေမးခဲ႕မိပါဘူး။
တစ္ရက္ ေခါင္းမူးတယ္ လုိ႕ေတာ႕ ေၿပာတယ္။ ၿပီးေတာ႕ အေဖနဲ႔ ကုိယ္ နဲ႕ ပဲခူး က အေဖ႔ညီ ဆီ ကို သြားလည္ၿကတယ္။ အဲဒီ ည က ထံဳးစံ အတုိင္းအေဖ အရက္နဲနဲ ေသာက္တယ္ ထင္တယ္။ မနက္ အေစာၿကီးလဲ ေရထခ်ိဴးေသးတယ္။ ၿပီးေတာ႕ ေတာ က အိမ္ ကေလး မွာ ေခါင္းရင္းတံခါး ဖြင္႕ၿပီး အိပ္ပါတယ္။ ခဏေနေတာ႕ဘယ္လိုၿဖစ္လဲ မသိ..တက္တာ လား ေခၚလို႕ မရတာလား မသိ.. အဲလိုၿဖစ္..ကုိယ္ မွာ ေယာက္ယက္ေတြ ခတ္..စဥ္းစား လုိ႕မရ..ပဲခူးေဆးရဳံတက္ မလား. ရန္ကုန္ၿပန္ သြားမလား။။ေနာက္ဆံဳး ကိုယ္ရန္ကုန္ ကုိ ၿပန္ေခၚလာတယ္။ လမ္းမွာ တစ္ခါ တက္ၿပန္ေရာ.. ေဆာက္တည္ ရာမရ ကုိယ္ လမ္းမွာ အင္းတုိင္ စစ္ေဆးရဳံထဲဝင္သြားၿပီးအကူအညီေတာင္းၿပန္တယ။္ ကူညီလုိက္ပါတယ္။ စစ္သား ေလး တစ္ေယာက္ပါ အေဖာ္ထည္႕ ေပးလုိက္တယ္။ ဆရာဝန္ နာမည္ မွတ္လာခဲ႕ၿ႔ပီး ေမ႕ သြားပါတယ္။
ေနာက္ဆံဳး ရန္ကုန္ ေဆးရဳံကို တန္းတင္လုိက္ရတယ္။ အဲဒီ ကတည္း ကဘဲ ဆုိပါဆို႕ အေဖ ေလၿဖတ္ခ်ိနဲ႕သြားတယ္။ ပထမ ရဳ့ံးၿပန္တက္နုိင္ေသးတယ္။ ေနာက္ပိုင္း တစ္ခါ အဲလုိ ၿဖစ္ၿပန္ေတာ႕ ဆရာဝန္မၿကီးေဒၚစန္းၿမ က အေဖ႕အသက္ရွည္ေစရင္ ပင္စင္တင္ ပါလို႕ ေၿပာေတာ႕နားေထာင္ခဲ႕ပါတယ္။
တစ္ခါ တစ္သက္လံဳ းေသာက္ခဲ႕တဲ႕ ေဆးလိပ္နဲ႕ဓါတ္မွန္ ကို ဆရာဝန္ၿကီး က ၿကည္႕ၿပီး အဆုတ္ကင္ဆာ..ေဆးရဳံအခုတက္ပါဆုိတာကို ကုိယ္တို႕ညီအစ္မမ်ား က မေက်နပ္ပါဘး.ူ မၿဖစ္နုိင္တာ. ဆရာဝန္ၿကီး ကဓါတ္မွန ္ကုိ တစ္မိနစ္ထဲၿကည္႕တာ ဆုိၿပီး ပြစိပြစိ လုပ္ၿပီး လက္မခံၿကပါဘူး။ စိတ္ထဲကေန လက္ခံေပမဲ႕လဲ ေဆးကု ဘို႕ကုိ စိတ္ မကူးၿကဘူး.. ကုိယ္႕အေဖ ကလည္း သိတ္စိတ္နုပါတယ္။ သဴ႕ကုိ သာ ရွင္းၿပလိုက္ရင္ေတာ႕ ခ်က္ခ်င္း လဲသြားမွာပါ။ ကိုယ္တဳီ႕ဘာသာ ဆံဳးၿဖတ္ၿပိး အေဖ႕ကုိ အသိေတာင္ မေပးခဲ႕ၿကေတာ႕ဘူး။ နိူင္ငံၿခား မွာ ကေတာ႕ လူနာ ကို တုိက္ရုိက္ဖြင္႕ေၿပာၿပီး သူ႕သေဘာဆနၵ ကိုေမးတာပါ။ ကိုယ္တိဳ႕ကေတာ႕ကုိယ္႕ဘာသာ ဆံဳးၿဖတ္လုိက္ၿကတယ္။
အေမ
အေဖကဒီလုိေလးနဲ႕ေနလာလုိက္တာ နွစ္ေပါင္း အေတာ္ေလးေနပါတယ္။ ကိုယ္တို႕ကလည္း အန္မတန္ၿပဴစုပါတယ္။ ကုိယ္က အေဖ႕ခုတင္ ေဘးမွာဖ်ာခင္းၿပီး အိပ္တာပါ။ အေဖေခၚရင္ အလြယ္ တကူ လုပ္ေပးနုိင္ေအာင္။ ကိုယ္က အေဖခ်စ္..အလတ္မ က အေမခ်စ္..အေဖနဲ႕အေမ နဲ႕ က အစ္မ အၿကီးဆ့ဳးနဲ႕ ေမာင္ေလးကို ခ်စ္..အေမ ကလည္းအေဖ႕ကို ဆုိ အန္ မတန္ခ်စ္..အစ္ကုိ..အစ္ကုိ နဲ႕လုိအပ္တာ ကို အၿမဲ စီမ႔ံေပးပါတယ။္ ၿငဴစူတာ ဆုိလို႕တစ္ခါမွ မေတြ႕ဘူးဘူး။
ေနာက္ဆံဳးအေဖ ေတာ္ေတာ္ေလး ယိုင္လာေတာ႕ ေဆးရုံကလည္း တက္လုိက္ ဆင္းလုိက္..ေနာက္ဆံဳး တစ္ေခါက္မွာေတာ႕ ကုိယ္ က ေဆးရု့ံတင္ဘို႕ စဥ္းစား ပါတယ။္ ဒါေပမဲ႕ အစ္မအၿကီးဆံဳး ကလည္း ခရီးသြားေနေတာ႕ သူခရီးက ၿပန္လာမွဘဲ ေဆးရုံတက္ တာေပါ႕။ နွစ္ရက္ေလာက္ေတာ႕ အိမ္မွာဘဲ ၿပဴစု လုိက္ဦးမယ္ ဆုိၿပီး အေဖ႕ကုိ ကုိယ္ က အိမ္မွာဘဲ နွာေခါငး္ပိုက္ထည္႕ဘူုိ႕ စီမံပါတယ။္ နွာေခါင္းပိုက္ ဆုိတာ အစာ မဝင္တဲ႕ အခ်ိန္မွာ နွာေခါင္းကေန ပိုိက္ေသးေသး ကို အစာအိမ္ထဲကုိ တုိက္ရုိက္ထည္႕ၿပီး အစာေရစာ ထည္႕ေပးတာ ကုိ ဆိုလုိပါတယ္။ ၿပဳစုဘုိ႕ကေတာ႕ အိမ္မွာ ခ်ာတိတ္မ ေလးေတြ ရွိပါတယ။္ အဲဒါနဲ႕ ဆံုးၿဖတ္ၿပီး နွာေခါငး္ပုိက္ထည္႕လုိက္ပါတယ္။ ဘယ္သူထည္႕လဲ လို႕ေတာ႕ မေမးပါနဲ႕ ေတာ႕။ တစ္စံုတစ္ေယာက ္ဘဲဆုိပါစိဳ႕။
ၿပီးေတာ႕ ကိုယ္လဲ စိတ္က မခ်မ္းသာတာနဲ႕ အေမ႕ကုိ အၿပင္ခဏသြားဦးမယ္ လုိ႕ေၿပာၿပီးေယာက္ခမ အိမ္သြားပါတယ္။ သိတ္မၿကာပါဘူး။ အဲဒီ အခ်ိန္ က hand phone ေတြ သိတ္ မသံုးနုိင္ေသးပါဘူး။ ကုိယ္ၿပန္လာေတာ႕ အေမ ကို ေဆးရုံတင္လုိက္ရတယ္ ။အိမ္နား က ဆရာဝန္ မနဲ႕ အလတ္မ ေဆးရုံကုိ လုိက္သြားတယ္ လုိ႕ ခ်ာတိတ္မေတြ ကေၿပာတယ္။ ကုိယ္ ေဆးရဳံလုိက္သြားတယ္။ အစ္ေမ႕ကို အေရးေပါၚမွာ ေတြ႕ပါတယ္။ နွလံုး ရင္ဘတ္ ေအာင္႕တယ္ လို႕ဆုိပါတယ္ ။အလတ္မ က အေမ႕လက္ကေလးကို ကုိင္လုိ႕ မ်က္ႏွာ ငယ္ေလးနဲ႕ ။သူ ကအေမ ကို သိတ္ခ်စ္ပါတယ္။ ေဆးရုံတက္ရမယ္ ၁၉-၂၀ အေဆာင္ကုိ လုိ႕ ေၿပာပါတယ္။
အဲဒီမွာ ကုိယ္စဥ္းစားတယ္။ ကိုယ္႕စိတ္ထဲ တယ္ၿပီးမပူမိဘူး။ ေဆးရုံတက္တာ ဘာ ထူး ဆန္းလဲ။ လူတိုင္းေဆးရုံတက္ေနတာဘဲ။ နလံုးမေကာင္းတာ ဆုိေတာ႕ ေလးငါးရက္ေပါ႕။ အဲဒါ ဆုိရင္ ကုိယ္က ဘယ္လိဳၿပူစဳမလဲ။။ အဲဒီေတာ႕ အိမ္ ကအေဖ အတြက္..ေဆးရဳံက အေမ အတြက္ ကိုယ္စဥ္းစားတယ္။
အေဖ႕အတြက္ သူနာၿပဴ အိမ္မွာ။ အေမ႕အတြက္ သူနာၿပဴေဆးရု့ံမွာ အေရးတၿကီး လုိအပ္မယ္. ကုိယ္ အစ္မလတ္ကုိ အေမ နဲ႕ထားခဲ႕ၿပီး. သူနာၿပဴဆရာမမ်ား အေဆာင္ ရန္ကုန္ၿပည္႔သူ႕ေဆးရဲဳၿကီးကို သြားပါတယ္။ ဆရာမ သြားရွာ ပံုေတာ္ဖြင္႕ၿပီး ေဆးရုံ ကို ၿပန္လာတယ္။ အေမကို ၁၉-၂၀ နွလံုးေဆာင္ ပို႕လုိက္ၿပိီဆိုလို႕ လုိက္သြားတယ္။ အလတ္မ မ်က္စိမ်က္နွာပ်က္ ေနပါၿ႔ီပီ။ တနၤဂၤေနြ ကလည္း ၿဖစ္ၿပန္ ဆုိေတာ႕ ဆရာဝန္ မ အငယ္ ကေလးဘဲရွိပါတယ္။ အစ္မ အေမ အေၿခအေနမေကာင္းဘူး ဆရာၿကီး ကုိ သြားေခၚပါဆုိၿပီး လူနာ မွတ္တမ္းေပးလိုက္ပါတယ္။
ဆရာၾကီး အိမ္လဲ ေဆးရဳံဝင္းထဲမွာပါဘဲ အၿမန္ဆံုးလိုက္သြားၿပီး ဆရာၿကီးကုိ မွတ္ တမ္း ၿပပါတယ္။ ဆရာၾကီးက သမီး အေမ မရေတာ႕ဘူး ။ဆရာလိုက္လာလဲ မထူးဘူး လို႕ေၿပာပါတယ္။ ကိုယ္ အရမ္းစိတ္ဆုိးတယ္ အဲဒီ အခ်ိန္က ေနာက္ပိုင္း ေသြးေအးသြားေတာ႕လဲ ဆရာၿကီးေၿပာတာ မွန္ပါတယ္။ အဲဒါနဲ႕ ကိုယ္ ေဆးရု့ံကုိ ၿပန္လာတယ္။ အေမက အေတာ္ ဆုိးေနပါၿပီ. ကိုယ္ၿပန္ ေရာက္ၿပီး ဆယ္မိနစ္ အတြင္း အသက္ရွူရပ္ သြားပါတယ။္ ကိုယ္ အရဴးတစ္ပုိငး္ၿဖစ္သြားတယ္။ ခုတင္ေပါၚကုိ ခုန္တက္လုိက္မိတယ္။ အေမ အေမ ဆုိၿပီး လွူပ္မိတယ္။
ဆရာဝန္ မကေလးနဲ႕ဆရာမ မ်ားက အစ္မ ခဏဆင္းပါ. သူတို႕ shock ရုိက္ခ်င္လို႕ ဆုိ. ကုိယ္က မထူးေတာ႕ပါဘူးဒီ အခ်ိန္ေရာက္မွ မထူးေတာ႕ပါဘူး ဆုိၿပီး မ်က္န်ာကို လက္ဝါးနဲ႕အုပ္ ငုတ္တုတ္ ထုိင္ ေနမိပါတယ္။ သိလုိက္ပါၿပီ. မရွိေတာ႕ဘူးဆုိၿပီး. မယံုနိုင္ဘူး. ညေန ၄ နာရီေလာက္ က စရင္ဘတ္ေအာင္႕တာ ည ၈ နာရီ မွာ မရွိေတာ႕ဘူး။ အိမ္ကေနယူလာတဲ႕ အိပ္ရာခင္းေတာင္ မခငး္ရေသးဘူး.။ တကယ္ကို ဘရူတ္ဘရက္နဲ႕။ အေမဟာ အရမ္းကို သနားစရာ ေကာငး္ ပါတယ။္ သနားစရာထပ္ ေကာင္းပါေသးတယ္။ အေမ႕စိန္နားကပ္တို႕ ေရြဆဲြၿကုိးတုိ႕ လက္ေကာက္ တို႕ ကုိ ကုိယ္ တုိ႕ၿဖဴတ္ယူ ထား လုိက္ၿကတယ္။ ေအာ္. လဴ႕ဘဝ. လဴ႕ဘဝ.။
ကုိယ္႕အစ္မ အလတ္မ ကို သူ က သူဘယ္နားမွာ အတြင္းပစၥည္း အခ်ို႕ဖြက္ထားတယ္ လို႕ ေၿပာခဲ႕ေသးသတဲ႕.။ ကိုယ္လဲ ကုိယ္႕ကိုကုိယ္ ခြင္႕မလြတ္နုိင္ဘူး. ဒီလုိမွန္းသိရင္ ကုိယ္ ဆရာမဘယ္သြားရွာပါ႕မလဲ။ အနားမွာဘဲေနမွာေပါ႕။ အေရးေပၚကေန ၁၉-၂၀ ကို ေဆးရုံကားနဲ႕ပုိ႕တာလဲ ကုိယ္ဘယ္လက္ခံပါ႕မလဲ ကိုယ္႕ကားနဲ႕ကုိယ္ပို႕မွာေပါ႕။ တစ္ခါ တစ္ခါ က်ရင္ လူေတြ ဟာ ကုိယ္ရင္းနွိးတဲ႕သူေတြ အသည္းအသန္ၿဖစ္တာ ကုိ မၿဖစ္ပါဘူး လုိ႕ကုိယ္႕ကုိယ္ကုိ လွည္႕စားၿပီး ေနတာကုိ ကုိယ္ လက္ေတြ႕သိလုိက္ရတယ္။
အလတ္ မကလဲကုိယ္႕ကို အရမ္းစိတ္ဆုိးတယ္။ ကုိယ္႕ဆံဳးၿဖတ္ခ်က္ နွာေခါင္းပိုက္ အေဖ႕ကိုထည္႕မယ္ ဆုိတဲ႕ ၿမင္ကြင္းကို အေမ မခံစားနုိင္လို႕ အခုလို နွလံုး အတက္ခ္ ရတာလို႕ ဆုိတယ္။ ဒါလဲၿဖစ္နုိင္ပါတယ္။ ငါသိတ္စိတ္ၿငစ္တယ္ .ငါေသခ်င္တယ္ လုိ႕ ကုိယ္ အၿ႔ပင္မထြက္ခင္ကေလးမွာတင္ အေမ ကိုယ္႕ကုိ ေၿပာသြားခဲ႕တယ္။ ေဆးရုံမွာ လုပ္တဲ႕ၿမင္ကြင္းကို အိမ္မွာ သူၿမင္ဘုိ႕ဘယ္ခံနုိင္ရည္ ရွိပါ႕မလဲ။
အားလံုးရွုပ္ကုန္တယ္။ လူၿကီးဆုိလို႕ ဘယ္သူမွ မရွိ။ အမ်ိဴးလူၿကီး ေတြ ကုိ ေၿပးေခၚ။ အစ္မနဲ႕သူ႕အမ်ိဴးသားက ခရီး ထြက္.ေနလို႕မရွိ .။ ကိုယ္႕ အမ်ဴိးသား နဲ႕ အလတ္မ အမ်ိုးသား ကလည္းၿပည္ တြင္းမွာ မရွိ။ ေမာင္ေလး သေဘာ္သားကလည္း သေဘာၤလုိက္ေန.။ အေဖ႕ကို အစ္မ အၿကီးအိမ္ ခဏပို႕ဘုိ႕စီမ။ အိမ္ ကလည္းခ်က္ခ်င္းဘဲ ရွူပ္ရွက္ခတ္သြား။။ အလတ္မ ကလည္းခပ္ေအးေအးသမား. ။ အားလံဳးဘဲရွူတ္ကုန္တယ္။ ေနာက္တစ္ရက္ဘဲ အၿကီးဆံုးအစ္မ ခရီးကၿပန္လာတယ္။ လမ္းထဲဝင္ လုိက္ကတည္းက အိမ္ေရွ႔မွာ ရွဴတ္ရွဴက္ ခတ္ေနတာ သူၿမင္တယ္။ သူထင္တာက အေဖ လိဳ႕ထင္တယ္။ အေဖက မမာတဲ႕သူကုိး.။ အေမ လို႕ေၿပာလိုက္ေတာ႕သူလဲ ရူးသြားတယ္။ ေပါက္ကြဲသြားတယ္။ သူ က အေဖနဲ႕အေမ ရဲ႕အသည္းစဲြ.သူကလည္း မိဘ ကိုခ်စ္တာ နွစ္ေယာက္ မရွိပါဘူး။
အေၿခအေနေတြ အရမ္းရွူတ္ေထြးသြားတယ္။ အေဖ လည္း ေဆးရဳမွာ ေတာက္ ေလ််ာက္ ဘဲေနၿပီး.ေနာက္ဆံဳး ICU ေရာက္ၿပီး တစ္လ မၿပည္႕လုိက္ဘူး. ။ အေမ႕ ေနာက္ လုိက္သြားတယ္။ အေမမရွိေတာ႕တာကို ကုိယ္တဳီ႕အားလံုးသူ႕ကုိ မေၿပာ ၿပလုိက္ၿကဘူး။ ဘယ္သူမွ မေၿပာထြက္ၿကဘူး။ ေဆးရဳ႔ကၿမင္႕လို႕အေပၚကို လုိက္မ လာဘူးလိဳ႕ အေၿခအၿမစ္ မရွိတဲ႕ ဆင္ၿခင္ကို ေပးလုိက္ၿကတယ္။ ဒါေပမဲ႕သူသိမယ္ထင္တယ္။ အၿမင္႕ကုိ မငး္သမီး အဝတ္အစားေလးနဲ႕ ခုတင္ေၿခရင္းမွာ ထိုင္ ေနတယ္ လိဳ႕သူကုိယ္႕ကုိေၿပာတယ္။
အေဖရက္လည္ဆြမ္းေက်ြးတဲ႕ေန႕က လိပ္ၿပာေလးနွစ္ေကာင္ အိမ္ထဲက ဘုန္းၿကီး တရားေဟာတဲ႕အနားမွာ ေနတယ္။ အားလံဳးၿငိမ္ၿ႔ပီး ဘဲၿကည္႕ေနရတယ္။ စိတ္ မေကာင္းလုိက္တာ။ တရားေဟာၿပီးမွ ၿပန္သြားၿကတယ္။ အေၿခအေနေတြ ဘယ္လုိ ၿပီးဆံဳးသြား တယ္ဆုိတာ မသိေတာ႕ပါဘူး ဘယ္သူလာလိဳ႕ ဘယ္သူၿပန္လဲမသိ..မိတ္ေဆြ မ်ား လာတဲ႕အခ်ိန္လည္း အိမ္မွာ မရွိ.။ အန္မတန္ မွ ကုိ စိတ္ထိခုိက္ရတဲ႕ အခ်ိန္ေတြပါဘဲ။ မိဘေတြ ကို အိမ္မက္ေတြ မက္လိုက္တာ ဆုိတာလဲ နွစ္န်စ္ေလာက္ ၿကာတယ္။ ကိုယ္႕ကုိ ကုိယ္လဲခြင္႕မလြတ္ နုိင္ခဲ႕ဘူး။
Labels:
ုုkom
Subscribe to:
Posts (Atom)