လက္ရာတုိးတက္လာတယ္ဆုိလုိ႕ႀကြားဝါေနၿခငး္လဲမဟုတ္ရပါ. ကင္မရာကလဲ တယ္လီဖံုးနုိကီယာ ဟုသာထင္ပါသည္။ ရန္ကုန္မၿပီးနုိင္ေသးလားဆုိလဲ စိတ္ကူးေပါက္တုိငး္ တင္ေနဦးမည္သာၿဖစ္ပါသည္။ တစ္ေခါတစ္ေခါက္ ၿပန္ခ်ိန္လဲ ေရာက္ရွိ ကာနီးၿပီ မဟုတ္လား..အဟိ (အေမရိကားနင္႕ အဂၤလန္ မွ သူမ်ားစိတ္မခ်မး္သာရန္စိတ္ပုတ္ရေသး၏။)။
သဳ႕ိအတြက္ေႀကာင္႕႔ရွိေသာပံုမ်ား ထုတ္ရန္လုိ၏။ ဘာလုိ႕မကုန္နုိင္ပါလိမ္႕။ မိမိ၏ hard disk ကုိ virus ကုိက္ရန္ေမတၱာ ပို႕ႀကကုန္ေလာ႕။ သုိ႕မဟုတ္ေအာက္ၿပဳတ္က်ရန္ ဆုေတာင္းႀကကုန္။ ။ သုိ႕တည္းမဟုတ္ ငါကြ .. လာမဖတ္ဘဲေနနုိင္တယ္ဟု ေႀကြးေႀကာ္နုိင္လွ်င္ေတာ႕လဲ ဒီဝတ္ေႀကြးက လြတ္နုိင္၏…….....ေႀသာ္............. (စိုင္းထီးဆိုင ္အသံၿဖစ္ ဆြဲဆြဲငင္င္ ေႀသာ္. ပါ) ။ ဒီကေတာ႕ ဘေလာ႕ပိုင္ရွင္မုိ႕လုိ႕ ပစဝကို မ ေပးနုိင္။ လာၿပီး ဒလိ လုပ္သြားမွ စိုးရ၏။
မည္မွ် ႀကည္႕ေရြ႕ ေကာငး္သနည္းန ေငးေမာႀကည္႕ရူလုိက္ပါ။ ရထားႀကီးတစ ္ီစီးမ်က္ေစ႕ေအာက္သုိ႕ေၿပးဝဝင္လာ၏။ ထုိအခ်ိန္က မိမိဘာလုပ္ေနသလဲစဥ္းစားမရပါ. ေအာက္မွာလား ထုိင္ေနတာလား ရထားၿဖတ္လုိ ႕လမ္းကူးဘို႕ေစာင္႕ေနတာလား ဘာလားညာလား ဘာမွ စဥ္းစားေရြမရေတာ႕ပါ. စဥ္းစားမရလွ်င္ မစဥ္းစားရံုသာၿဖစ္၏။ ရထားေပၚက လူမ်ားကို လက္ေဝွ႕ယမ္းေရြ႕တာ႕တာၿပခ်င္ေသာဆန္ဒ မ်ားၿဖစ္ထြန္း၏။ တစ္က်ပ္တစ္ၿပားႀကဲခ်သြားလ်င္လည္းေကာက္လုိက္ရံုသာ။။။။။။။
ပတ္ဝန္းက်င္တစ္ခြင္လွည္႕လည္ေသာ ရန္ကုန္သားအဖုိ႕မွာ နစ္သက္လွသည္။ ၿမက္ခငး္မ်ား လယ္ကြက္မ်ား….. မ်က္ေစ႕တစ္ဆံုး။ ဘယ္ေတြ ေရာက္လုိ႕ဘယ္ေပါက္ခဲ႕သလဲဆိုလွ်င္လဲ ေၿဖရေသးသပ. ရန္ကုန္ ၿမိဳ႕တဝုိက္ပါဘဲ။ ၿမိဳ႕ထဲ ၿမိဳ႕ထဲ ဟုလုိ႕ေတာ႕မေၿပာခ်င္ပါ။ စပယ္ယာထင္ၿပီး အစ္ကုိ အေႀကြၿပန္အမ္းပါဦးဟု ဆုိေသာ္မခက္ေလာ။
